www.tm-poem.blogfa.com

جاده اي هست در فصل بهار به چه قشنگي. از همان هايي كه دوست داري راننده ترمز كند و بپري روي سقف ماشين و تند تند عكسش را بگيري. آهنگي هم پخش مي شود كه بايد شيشه را بكشي پايين دست هايت را به حالت پرواز ببري بيرون. فقط يك چيزي هست كه نيست. من. فكر اين جاده در من هست كه هنوز نرفتمش. فصلش هم هست. پاي رفتنش هم. اما خودم كه بايد باشم، حالا نشسته يك گوشه و فكر مي كند. به اينكه وقتش كي مي رسد. بهار تو بيشتر بمان شايد بعد از شكوفه دادنم برسم